[EXSH 1st. Mission] Revenge is not enough

posted on 26 Oct 2012 23:03 by kolonel directory Fiction, Entertainment
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
++-----------------------------------------------++
 
 
Revenge is a kind of wild justice, which the more a man's nature runs to, the more ought law to weed it out.
 
การแก้แค้นเป็นความยุติธรรมแบบหยาบโลนชนิดหนึ่ง ซึ่งตรงกับที่ธรรมชาติของมนุษย์มุ่งไปหา มากกว่ากฏหมายที่พยายามลบมันออกไป
-- เซอร์ฟรานซิส เบคอน
 
เจ็ดปีก่อน
 
เป็นเวลาร่วมนาทีแล้วที่แอนเธีย ออแทร์วัยยี่สิบปี ในชุดคนส่งพัสดุยืนจ่อปืนเข้ากลางศีรษะของชายตรงหน้า – เฟเฟิล โรดส์ นักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของธุรกิจทั้งด้านสว่างและมืด ผู้ครอบครองเส้นสายนับสิบอยู่ในกำมือ หากใครไปสะดุดเส้นที่ว่านั่นเข้าเพียงแม้แต่ครั้งเดียวล่ะก็ สิ่งที่คนนั้นจะต้องเผชิญคือ ความตาย
 
เหมือนที่เกิดขึ้นกับพ่อแม่พี่น้องของหญิงสาว
และเกือบเกิดขึ้นกับตัวเธอเอง
 
โรดส์ชูมือขึ้นสองข้างอย่างยอมแพ้ เขากลอกตาเลิ่กลั่ก พยายามหันหนี ไม่สบตากับใบหน้าที่ปกปิดด้วยหมวกกันน็อก ปืนกระบอกเดียวที่เขาคว้าออกมาจากใต้โต๊ะถูกปัดกระเด็นไปไกลลิบ ชายหนุ่มพยายามเรียกบอดี้การ์ดของตน แต่ไร้ซึ่งสัญญาณตอบรับใดๆ
 
บอดี้การ์ดพวกนั้นตายหมดแล้ว
เหมือนกับตอนที่คนในครอบครัวของแอนเธียตาย
 
หญิงสาวค่อนข้างประหลาดใจปนสังเวชเมื่อเห็นว่าจริงๆแล้วผู้สั่งพิพากษาชีวิตคนในครอบครัวหล่อนเป็นคนที่เหลาะแหละ เต็มไปด้วยความตื่นกลัว น่าสมเพชเกินยอมรับ ทั้งๆที่เวลาเธอเห็นชายหนุ่มออกสื่อ เขามักจะเต็มไปไปด้วยความน่าเกรงขาม จนเธอยังนึกหวาดตอนที่ตัดสินใจจะบุกมาที่นี่แท้ๆ
 
ทุกอย่างง่ายดายจนแอนเธียรู้สึกเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก วูบหนึ่งเธอรู้สึกอึดอัดราวกับจะระเบิดออกมา ทำไมคนอ่อนแอเช่นนี้ถึงฆ่าคนในครอบครัวฉันได้? ทำไมคนแบบนี้ถึงกุมอำนาจเส้นสายมากมาย? ทำไม? ทำไม?
 
ทำไม!?
 
“แก!” หญิงสาวกดปืนแน่นขึ้นพร้อมกระชากหมวกกันน็อกออกจากใบหน้าของตน เผยให้เห็นเรือนผมหยักศกสีน้ำตาลแผ่สยาย และใบหน้าสวยที่เต็มไปด้วยความชิงชัง “แกรู้จักฉันไหม!”
 
โรดส์ตาเหลือก “กะ... แกเป็นใคร?”
 
น้ำเสียงของนักธุรกิจบ่งบอกถึงความไม่รู้โดยแท้จริง แต่นั่นกลับทำให้แอนเธียหงุดหงิดขึ้นไปอีก เธออยากให้มันจำได้ อยากให้มันจำได้ว่ามันทำอะไรลงไป อยากให้มันเห็น เหมือนที่เธอต้องทนเห็นภาพความตายของครอบครัวซ้ำไปซ้ำมาในความฝันอยู่แทบทุกค่ำคืนในปีแรกๆที่สูญเสียทุกคนไป
 
“ออแทร์” หล่อนขยับปากช้าๆ “ฉันคือลูกของพวกออแทร์ ที่แกฆ่ายกครัวนั่นไง”
 
“ออแทร์?”
 
“มือปราบออแทร์แห่งมิดเบอโรว์ไงเล่า!” แอนเธียผรุสวาท
 
“มือปราบออแทร์? มิดเบอโรว์?” โรดส์เงียบไปชั่วอึดใจก่อนระเบิดเสียงหัวเราะอย่างเสียสติ ซึ่งทำให้หญิงสาวถึงกับเป็นฝ่ายผงะ แต่เธอก็ยังมีสติพอที่จะจ่อปืนไว้ที่หน้าผากมันไว้ไม่ไปไหน
 
“ฉันก็นึกว่าคู่แข่งส่งแกมาจัดการฉัน! ที่แท้แกก็เป็นแค่ทายาทพวกขัดขวางความเจริญมาทวงความถูกต้องนี่เอง!” ชายหนุ่มแยกยิ้มน่ารังเกียจ ท่าทีเปลี่ยนไป เหมือนคนที่เธอเคยเห็นผ่านจอแก้วปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า จนแอนเธียที่ตั้งใจขู่ขวัญให้มันกลัวกลับกลายเป็นฝ่ายเริ่มผวาเสียเอง
 
“เก่งนะเนี่ยที่มาได้ถึงตรงนี้” โรดส์หัวเราะแกนๆ แต่แอนเธียไม่ขำ
 
“แกคิดว่าตัวเองทำอะไรอยู่? มาเรียกร้องความยุติธรรมหรือไง?”
 
“ใช่” เจ้าของนัยน์ตาสีเขียวตอบในทันที
 
“คิดว่าฆ่าฉันแล้วจะได้ความยุติธรรมมาหรือ?”
 
หญิงสาวถึงกับนิ่งค้าง รู้สึกเหมือนมีอะไรกำลังจุกคอขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ จริงๆเธอตอบในใจว่าใช่ แต่สีหน้าของโรดส์ทำให้เธอกลืนคำพูดและคิดใหม่อย่างสับสน
 
“ถ้าแน่จริงแกก็ฆ่าฉันซิ” นักธุรกิจใหญ่ท้าทาย
 
แอนเธียกัดริมฝีปากเตรียมเหนี่ยวไก แต่พบว่านิ้วตัวเองกลับไม่ขยับเขยื้อน ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เธอสามารถสังหารลูกน้องของอีกฝ่ายได้โดยไม่ลังเลด้วยซ้ำ
 
“แกรู้ไหมว่าต่อให้ฉันตายไป ก็ยังมีความอยุติธรรมอีกมากมายที่คงอยู่ ยังมีคนอีกมากมายที่ได้รับเคราะห์กรรมจากคนแบบฉัน” ดังนัยน์ตาสีซีดของโรดส์วาวแสง “เธอจัดการฉันได้ มันก็แค่การแก้แค้นส่วนตัว มันเป็นเรื่องชั่ววูบชั่วยาม...”
 
ทั้งร่างกายเธอกำลังสั่นด้วยความหวาดหวั่น เมื่อโรดส์ยิ้มอย่างวิปริต ก่อนตะโกนออกมาเช่นคนบ้า “ถ้าไม่อยากให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก เธอต้องจัดการให้หมด!”
 
เธอต้องจัดการให้หมด! ต้องจัดการให้หมด!
 
จัดการ!
 
พลัน ลูกกระสุนก็พุ่งออกจากลำกล้อง ทะลุทลวงศีรษะของเฟเฟิล โรดส์ จนเป็นรูโหว่ เศษเนื้อบริเวณนั้นถูกแหวกกระจุย เลือดสาดกระจายไปทั่วบริเวณ รวมทั้งเปรอะเปื้อนใบหน้าของแอนเธีย ออแทร์ ด้วย
 
เจ้าของนามสกุลออแทร์คนสุดท้ายพลันรู้สึกเหมือนร่างกายส่วนอื่นนอกจากนิ้วมือขยับได้อีกครั้ง เธอทรุดฮวบ แต่สายตายังจ้องมองศพของอีกฝ่ายไม่วางตา เธอพยายามบอกตัวเองว่า มันตายแล้ว ฉันฆ่าเขาแล้ว ฉันได้ความยุติธรรมกลับมาแล้ว แต่ไม่เป็นผลสำเร็จ เมื่อใบหน้าวิปลาสกับคำพูดของมันยังสะท้อนอยู่ในหัวเธอซ้ำไปมา ราวกับตอนที่เธอใช้พลังมองอดีต เพียงแต่ตอนนี้มันไม่ยอมหยุด ไม่ว่าจะพยายามเท่าไหร่ก็ตาม
 
เธอจัดการฉันได้ มันก็แค่การแก้แค้นส่วนตัว มันเป็นเรื่องชั่ววูบชั่วยาม... 
 
ต่อให้ฉันตายไป ก็ยังมีความอยุติธรรมอีกมากมายที่คงอยู่ ยังมีคนอีกมากมายที่ได้รับเคราะห์กรรมจากคนแบบฉัน   
 
ถ้าไม่อยากให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก เธอต้องจัดการให้หมด! 
 
จัดการความอยุติธรรมให้หมด!
 
หญิงสาวนิ่งงันคล้ายตุ๊กตาถ่านหมด เธอไม่แน่ใจว่าความรู้สึกดังกล่าวที่เกิดขึ้นในตัวตอนนี้คืออะไร จึงได้แต่ตริตรองเนิ่นนานถึงทุกๆสิ่งที่เกิดขึ้นมา...
 
แอนเธียมองมันเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นจึงลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องทำงานอย่างโซซัดโซเซ พร้อมพึมพัมกับตัวเองว่า
 
“ได้... ฉันจะจัดการพวกแก... ฉันจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก...”
 
ใช่ เธอไม่อยากให้ใครเจอเหตุการณ์แบบเธออีกแล้ว จะไม่ยอมให้พวกคนชั่วทำร้ายคนบริสุทธิ์ เธอต้องจัดการมัน โดยไม่รอพึ่งใครอีกต่อไป
 
++---------------------------------------++
 
จริงๆ ไม่รู้ว่ารุ่นสองต้องส่งมิชชั่น Pre-Test นี้ไหม แต่ส่วนตัวโดนคนในคอมมูไซโคให้แต่งเมื่อเช้าค่ะ
 
ด้วยความบ้าจี้ (?) เลยแต่งขึ้นมาจริงๆเสียเลย Undecided
 
แอนเธียมีเหตุผลในการเป็นฮีโร่นอกกฏหมายหลายประการ ทั้งเพราะไม่ไว้ใจฮีโร่เอย แค้นเอย ไม่อยากให้ใครมาทนทรมาณแบบเธอเอย แต่ที่ตรงกับสิ่งที่ควรจะเรียกว่าจุดเริ่มต้นที่สุด น่าจะเป็นเหตุการณ์ที่แอนเธียลงมือฆ่าคนที่สังหารครอบครัวเธอนี่แหละ
 
จริงๆเรื่องทั้งหมดนี่ก็เขียนเกริ่นไปใน Bio ของแอนเธียแล้ว แต่ก็อยากลองเขียนขยายความดู ถึงความกลัวและการตัดสินใจของแอนเธีย (แต่รู้สึกตัวเองจะสื่อออกมาไม่เก่งเท่าไหร่ Orz)
 
ยังไงก็ ฝากเรื่องสั้นๆในจุดเริ่มต้นของแอนเธียไว้ตรงนี้ด้วยนะคะ m(_ _)m
 

Comment

Comment:

Tweet

การลุกขึ้นมาลงมือทำอะไรด้วยตัวเองก็ไม่ใช่เรื่องผิดหรอกค่ะ
แต่บางครั้งการอยู่ตัวคนเดียวมันก็มีข้อจำกัดหลายอย่างนะ
เวลามีคนช่วยแบ่งปันความทุกหรือเผชิญหน้ากับปัญหาไปด้วยกันน่ะอุ่นใจกว่าตั้งเยอะ
หวังในอนาคต แอนเธียจะเปิดใจให้กับเหล่าฮีโร่บ้างนะ surprised smile

#3 By ยู่ยี่. on 2012-11-17 21:02

@grianteb ใช่ค่ะ ถูกต้องเลย เธอไม่ไว้ใจพวกฮีโร่ เลยมาทำอาชีพฮีโร่นอกกฏหมายเสียเอง ขอบคุณที่เข้าใจแอนเธียนะคะ นึกว่าเขียนไม่รู้เรื่องซะแล้ว ;w;

#2 By kolonel on 2012-10-28 23:37

โอ แอนเธีย เราเข้าใจเธอแล้ว...คงจะไม่ค่อยชอบฮีโร่สินะครับ? แบบว่า ครอบครัวฉันโดน ไม่เห็นมีใครมาช่วยสินะ...(ฮีโร่นีน่โดนบ่อยเหมือนกันวุ้ย) สู้ๆนะแอนเธีย ถึงเธอจะขัดหฎหมาย แต่เธอก็ไม่ได้ทำร้ายคนบริสุทธิ์=w= สู้ๆ!
(ผมก็กะจะทำมิชชั่น1...แต่..เจออีเว้นท์หัวฟักทองเข้าไปอีก..)

#1 By กรูมันเทพ on 2012-10-27 08:11